นิทานอีสป เรื่อง “จิ้งจอกเซ่อซ่ากับพุ่มไม้หนาม” ไทย-Eng

นิทานอีสปจิ้งจอกเซ่อซ่ากับพุ่มไม้หนาม ไทย-Eng

“จิ้งจอกเซ่อซ่ากับพุ่มไม้หนาม” เป็นนิทานอีสปที่สอนเราถึงความรับผิดชอบต่อการกระทำของเราเอง ไม่ใช่ไปกล่าวโทษสิ่งอื่นโดยมิได้ไตร่ตรอง และความมีสติ ใจเย็น ในการแก้ปัญหา

นิทานอีสปเรื่องจิ้งจอกเซ่อซ่ากับพุ่มไม้หนาม

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว สุนัขจิ้งจอกตัวหนึ่งกำลังเดินเล่นอยู่ในป่า บังเอิญไปเหยียบพุ่มไม้หนามเข้า หนามแหลมทิ่มแทงอุ้งเท้าอันบอบบางของมัน ทำให้มันเจ็บปวดอย่างมาก สุนัขจิ้งจอกหงุดหงิด และโกรธจึงหันไปหาหนามแล้วพูดว่า “เจ้ากล้าดียังไงมาทำร้ายข้า! เจ้าเป็นเพียงพุ่มไม้ไร้ประโยชน์และเต็มไปด้วยหนาม!”

Once upon a time, a fox was strolling through a forest when he accidentally stepped on a thorny bramble bush. The sharp thorns pierced his delicate paws, causing him great pain. Frustrated and angry, the fox turned to the bramble and said, “How dare you hurt me! You are nothing but a useless and prickly bush!”

ด้วยเหตุนี้ พุ่มไม้หนามจึงตอบอย่างใจเย็นว่า “ข้าเป็นแค่พุ่มไม้เตี้ยๆ เพื่อนเอ๋ย ข้าไม่มีกำลังหรือความสามารถที่จะหลีกทางให้เจ้า มันเป็นความประมาทของเจ้าเองที่ทำให้เจ้าต้องเจ็บปวด”

To this, the bramble calmly replied, “I am merely a humble bramble, my friend. I do not have the strength or the ability to move out of your way. It is your own carelessness that caused you harm.”

สุนัขจิ้งจอกรู้ตัวว่าทำผิด จึงสำนึกผิดที่กล่าวโทษหนาม มันเข้าใจว่าความเจ็บปวดของเขาเป็นผลมาจากการกระทำของมันเอง ไม่ใช่ความผิดของหนาม ตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมา สุนัขจิ้งจอกก็เรียนรู้ที่จะระมัดระวังและระแวดระวังสิ่งรอบข้างมากขึ้น

The fox, realizing his mistake, felt remorseful for blaming the bramble. He understood that his pain was a result of his own actions and not the fault of the bramble. From that day on, the fox learned to be more careful and watchful of his surroundings.

นิทานอีสปจิ้งจอกเซ่อซ่ากับพุ่มไม้หนาม

นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า

“การรับผิดชอบต่อการกระทำของเราเป็นสิ่งสำคัญ การกล่าวโทษผู้อื่นสำหรับผลที่ตามมาจากการเลือกของเราเองนั้นไม่ได้ผล”

  • ความรับผิดชอบต่อการกระทำของเรา เรื่องราวเน้นย้ำถึงความสำคัญของการรับผิดชอบต่อการกระทำของเราเอง สุนัขจิ้งจอกกล่าวโทษหนามที่ทำให้มันเจ็บปวด แต่ในความเป็นจริง ความประมาทของมันเองที่นำไปสู่การบาดเจ็บ บทเรียนนี้สอนให้เราไตร่ตรองถึงการเลือกของเราและตระหนักว่าผลที่ตามมามักเป็นผลจากการตัดสินใจของเราเอง
  • หลีกเลี่ยงการตำหนิที่ไม่จำเป็น ปฏิกิริยาเริ่มต้นของสุนัขจิ้งจอกคือการตำหนิหนาม โดยฉายความโกรธและความหงุดหงิดของมันไปยังสิ่งภายนอก อย่างไรก็ตาม หนามเตือนสุนัขจิ้งจอกอย่างใจเย็นว่าการกระทำของมันเองที่ทำให้เกิดความเจ็บปวด เรื่องนี้สนับสนุนให้เราหลีกเลี่ยงการโยนความผิดไปที่ผู้อื่นและแทนที่จะเป็นเจ้าของความผิดพลาดของเรา
  • สติและความตระหนัก ประสบการณ์ของสุนัขจิ้งจอกกับพุ่มไม้หนามทำหน้าที่เป็นเครื่องเตือนใจถึงความสำคัญของการมีสติและตระหนักถึงสิ่งรอบข้าง มันสอนให้เราใส่ใจกับสภาพแวดล้อมของเราและระมัดระวังเพื่อหลีกเลี่ยงอันตรายหรืออุบัติเหตุที่ไม่จำเป็น
  • ความอ่อนน้อมถ่อมตนและการยอมรับ การตอบสนองอย่างถ่อมตัวของหนามต่อความโกรธของสุนัขจิ้งจอกแสดงให้เห็นถึงความสำคัญของความอ่อนน้อมถ่อมตนและการยอมรับ แม้จะถูกตำหนิจากบางสิ่งที่อยู่นอกเหนือการควบคุม แต่หนามก็ยังคงสงบนิ่งและเข้าใจ สอนเราถึงคุณค่าของการตอบสนองต่อข้อขัดแย้งหรือคำวิจารณ์ด้วยความสง่างามและความอ่อนน้อมถ่อมตน

“Taking responsibility for our actions is important. Blaming others for the consequences of our own choices is not productive.”

  • Responsibility for our actions: The story highlights the importance of taking responsibility for our own actions. The fox blamed the bramble for his pain, but in reality, it was his own carelessness that led to the injury. It teaches us to reflect on our choices and recognize that the consequences we face are often a result of our own decisions.
  • Avoidance of unnecessary blame: The fox’s initial reaction was to place blame on the bramble, projecting his anger and frustration onto something external. However, the bramble calmly reminded the fox that it was his own actions that caused the pain. The story encourages us to avoid shifting blame onto others and instead take ownership of our mistakes.
  • Mindfulness and awareness: The fox’s experience with the thorny bramble bush serves as a reminder of the importance of being mindful and aware of our surroundings. It teaches us to pay attention to our environment and take precautions to avoid unnecessary harm or mishaps.
  • Humility and acceptance: The bramble’s humble response to the fox’s anger demonstrates the importance of humility and acceptance. Despite being blamed for something beyond its control, the bramble remained composed and understanding. It teaches us the value of responding to conflict or criticism with grace and humility.

โดยสรุปแล้วนิทานเรื่องนี้สอนให้เรารับผิดชอบต่อการกระทำของเรา หลีกเลี่ยงการตำหนิที่ไม่จำเป็น ฝึกสติ และน้อมรับความอ่อนน้อมถ่อมตน การทำเช่นนั้น เราสามารถเรียนรู้จากความผิดพลาดของเรา พัฒนาความเข้าใจที่ลึกซึ้งยิ่งขึ้นเกี่ยวกับตนเองและผู้อื่น และนำทางชีวิตด้วยความระมัดระวังและสติปัญญามากขึ้น

นิทานอีสปเรื่องอื่นๆ

The Æsop for Children